Sipalay - Bacolod - Iloilo - Caticlan - Boracay

De 16de wederom vroeg opgestaan voor de trip van Sipalay naar Bacolod. Ik werd samen met het zweeds/deense stel met de boot gebracht van Sugar beach naar Sipalay. Hier hebben we over de vis en reguliere markt gehobbeld tijdens het wachten op de bus. De bus gaat volgens iedereen een andere tijd en met verschillende intervallen (half uur/uur/2 uur) Dus het is gewoon maar afwachten wanneer de bus komt.

Uiteindelijk met het Zweeds/Deense stel en 3 Britse de 5 uur durende busrit naar Bacolod gemaakt. De bus werd bij elke stop steeds voller, dus wanneer dacht dat mijn bankje (met mijn 2 rugtassen) vol zat werd het tegendeel bewezen. Lars+2 rugzakken+2vrouwen+hun tassen, paste allemaal op dat ene bankje.

Aangekomen in Bacalod met de twee britse dames de boot Naar Iloilo gepakt en hier ingecheckd in een hotel. Die avond lekker alleen ff Sushi gegeten en vervolgens met de britse dames een karaoke-bar onveilig gemaakt en een plaatselijke disco.

De volgende dag lekker ontbeten en getracht een taxi naar het busstation te pakken. Getracht.... Na in een taxi te zijn gesprongen en gevraagd te hebben mij naar het busstation te brengen reed hij 180graden de verkeerde kant op. Dus ik dacht, ow die wil even zijn meter omhoog gooien door er langer over te doen. Maar na 3 straten vond ik het wel welletjes en gaf aan dat we de verkeerde kant op reden en dat we naar het busstation moestte. Deze taxi chauffeur sprak geen woord engels en bleef dus de andere kant op rijden. Dus ik boos tegen hem gezegd dat hij aan de kant moest gaan en ik ben vervolgens uitgestapt, niks betaald en in een andere taxi gesprongen. Vervolgens deze taxi chauffeur verteld dat ik naar het busstation wilde en waarempel, hij rijdt ook de verkeerde kant op. Tijdens een stop om even te pinnen maar even aan andere mensen gevraagd waar het busstation was en dit kwam dus niet overeen met de in de Lonely Planet omschreven locatie... mmmmm....

Tijdens het vragen kreeg ik een rit aangeboden van een welvarend uitziende Filippijn die mij wel even zou afzetten bij het busstation. Geen idee waarom ik het deed maar ik betaalde mijn taxichauffeur, pakte mijn spullen en stapte bij deze man in.

Het bleek een super sociale, bij een oliemaatschappij werkende, welvarende, met een Austalische getrouwde, voetbal liefhebbende, 400 dollar per dag verdiendende (hier wat twijfels over), Johan Cruiff kennden Filippino te zijn die mij gewoon een plezier wilde doen. Top! Echter reed hij ook de "verkeerde" kant op. Wat bleek, de lokatie van het busstation was enkele maanden geleden verplaatst om de stroom bussen uit de stad te houden, oeps :) :)

Uiteindelijk goed aangekomen op het busstation! Hier, na alle verkopende mensen van me te hebben afgeslagen, de bus naar Caticlan gepakt, wederom een tocht van 5 uur. Gelukkig was een tv aan boor, alhoewel, gelukkig. Er werden Jackie Chan films gedraaid en niet 1, nee 3!!! (Jackie Chan = oosterse, semi komische, kung-fu vechter) Na 2,5 films te hebben gekeken met bijna dezelfde actie scene's aangekomen in Caticlan om vervolgens de boot te pakken naar Boracay!

Op Boracay aangekomen werd ik, uiteraard, overspoeld met tricycle rijders die mij voor een "vriendenprijsje" wel even weg zouden brengen. Nuchtere Lars vertrouwd dit voor geen meter en voor 1/4 van de aangeboden prijs een tricycle gedeeld naar mijn resort-je.

Hier mijn spullen gedumpt en vervolgens een stukje over het strand gewandeld. Het wandelen nam wel erg veel tijd in beslag want het strand, met de daaraan liggende restaurantjes/resorts/winkeltjes, is 2 km lang. Tijdens het lopen 5 Nederlandse studentes ontmoet die net 2 maanden stage hadden gelopen bij een ziekenhuis in het Oosten van de Filippijnen. Met hun die avond gezellig wat gedronken. Alhoewel het low season is vind ik Boracay niet bepaald rustig, er zijn echt giga veel Koreanen die hier hun vakantie doorbrengen. De verhouding westerse/oosterse toeristen is zo een 5/95.

De 18de en de 19de heerlijk op het strand gelegen en bijgekomen van al dat gereis.

Thats About it! Ik heb 1/10de van mijn foto's online gezet! copy/paste de volgende link:

http://www.flickr.com/photos/10671539@N04/sets/72157601077856701/

Sipalay en het Takatuka Resort

De 13de vroeg opgestaan om de busreis naar het plaatsje Sipalay te maken. Bij het busstation aangekomen de nodige koekjes en drankjes gekocht om de 5u durende busreis aangenaam te maken. Tijdens het wachten vond er een ongeluk voor mijn neus plaats tussen een minivan en een brommer, gelukkig niks aan de hand maar de Filippinos vinden het maar wat interessant. Met grote getale stonden ze allemaal rond het busje met het gebroken glas, ik dacht nog bij mijzelf, dat gebeurt mij niet, een ongeluk....

Wachtend in de bus wordt je overladen met verkopers die je vanalles willen verkopen, van horloges tot koekjes, allemaal tegen woekerprijzen uiteraard.  Ik was vergeten te pinnen en vroeg aan de buschauffeur toen we vertrokken of hij nog ergens kon stoppen zodat ik even kon pinnen, geen probleem uiteraard. Nadat ik was uitgestapt voor de bus langs zette ik het op een drafje om naar de bank te komen en keek ik tus totaal niet uit. Jahoor, BAF, Lars kopt even een scooter die langs de bus reedt. Gelukkig had ik helemaal niks en stond ik nog op mijn benen maar het ventje met zijn scooter lagen onderuit. Het gekke was dat mensen aan mij vroegen of het wel ging en dat zij om die arme man totaal niet bezorgd waren. Ik die man dus overeind geholpen maar hij en zijn scooter waren gelukkig niet van schade voorzien.  Lars pinnen, terug de bus en en gaan met die banaan!

Na 5 uur rijden met de bus, een tricycle (scooter met overdekte zijspan) rit van 10 minuten en een riviertje te hebben overgestoken met een bootje, aangekomen op Sugar Beach (Langug for Locals) Maar wat viel dat vies tegen, geen wit strand en geen blauwe zee :( Even flink balen aangezien de Lonely Planet Nogal lovend was. De oorzaak was een Tyfoon van enkele dagen daarvoor, beetje jmmr.

 

Het resort daarentegen was boven verwachting leuk. 2 Zwitserse broers zijn dit resort begonnen met het eiland Takatuka (Uit Pippi Langkous) als inspiratiebron. Zij hebben dus alle materialen die zij bezaten in hun bungalows verwerkt. Ik had, vond ik, de allermooiste kamer van allemaal. Ik sliep onder een plafond met daaraan electrische giteraren en platen. (Zie Foto's) Het toilet was beschilderd met handen, mijn licht ging aan dmv het indrukken van een vrouwelijke voorgevel, etc, erg bizar en creatief!

Hier een Zweeds/Deens stel ontmoet en mee gegeten/biertje gedaan/gepoold, erg gezellig. 

Uiteindelijk werd het weer met de dag beter en werdt het zand wit en de zee blauw. Hier lekker tot rust gekomen en 3 nachten gebleven.

Bacolod

Ola allemaal,

Ik ben enkele uurtjes geleden aangekomen in Bacolod. Na vanmorgen vroeg te zijn opgestaan heb ik het vliegtuig naar Manila gepakt en vervolgens naar Bacolod.

Beide vluchten hadden iets wat vertraging maar de goede service en het snelle afhandelen maakte veel goed. Ik heb enkele uurtjes moeten wachten op de luchthaven van Manila maar na een filmpje te hebben gekeken en wat te hebben gelezen was de wachttijd snel voorbij.

Mijn eerste indruk van Bacolod vanuit de taxi was niet zo denderend, waarschijnlijk kwam dit door de ervaring met het bedelende jongetje bij de luchthaven. Het is heel moeilijk om nee te zeggen tegen zo een ventje. Ik geloof niet in bedelen, als ik geld zou geven zou het hem alleenmaar aanmoedigen om nog meer te bedelen omdat het effect heeft om te bedelen. Het blijft een lastige paradox.

Na aan te zijn gekomen bij mijn pension "Pension Bacolod" maar ff de straat op gegaan om wat te gaan eten. In mijn zoektocht kwam ik een zeer goed restaurant tegen genaamd Pepe's. Hier heerlijke gegeten en gedronken. Pepe's is een zeer populaire stek, het hele restaurant zat vol. Na mijn dessert de rekening betaald a 213 Pesos (Nog geen 3 euro) en de weg gevraagd naar het internet waar ik nu zit.

Het is hier echt ongelooflijk, meer dan 120 computers met computerspelletjes spelende kinderen/studenten, en allemaal zijn ze in gebruik. Je hoort alleenmaar "oeees" en "aaahhhs" en het is zeer vreemd om als enige westerling/iemand boven de 1.90m hier te4 zitten. De mensen zijn wel zeer aardig en nieuwschierig, wat erg leuk is.

MOrgen met de bus (4,5u) naar Sipalay, ben erg benieuwd, het moet er erg mooi zijn. Ik hou jullie op de hoogte!

 Groet, Lars

Bye Bye El Nido

Hee iedereen,

Hier weer een update vanuit het Verre Oosten. De afgelopen dagen heb ik gespendeerd in El Nido, een plaatsje ten noorden van Palawan eiland. Hier heb ik enkele tropische bounty eilanden bezocht en hier en daar wat gesnorkeld en heb ik, naar mijn mening, een van de mooiste plekken op aarde bezocht, Miniloc eiland met de small en large lagoon. Woorden kunnen niet beschrijven hoe mooi zit is, maar ik ga het toch proberen ;) Denk aan een twee meren direct verbonden aan de zee, marine blauw en turquise kleurig water, prachtige rots formaties, overweldigende flora en fauna, briljant! Tijdens het zwemmen in deze meren proef je dat het water minder zout is en dat het zoete water aan de oppervlakte drijft en het zoute water daaronder zit.

Daarnaast heb ik nog enkele eilanden bezocht, echter werkte het weer niet echt mee, erg veel regen en dan bedoel ik ook echt veel. Wakker worden van het gekletter op je strandhutje is dan een aparte ervaring :). Gisteren avond een erg leuk avond gehad met de twee knackebroden en een Nederlands stel. We zijn uit ons dak gegaan in de plaatselijke karaoke bar en tot laat foute liedjes gezongen, helaas moest ik 6:30 weer op om mijn bus te pakken.

Vandaag dus weer 7,5 uur in de bus tussen de kippen en rijst gezeten richting Puerto Princesa om morgen (donderdag) naar Manila te vliegen en daar over te stappen op een ander vliegtuig richting Bacolod. De planning is om hier een nacht door te brengen en vervolgens de bus te pakken naar een plaatsje genaamd Sipalay, moet weer erg mooi zijn daar.

Ik hou jullie op de hoogte,

Lars

Dag 6

Ola iedereen,

Hier Lars vanuit het regenovergoten El Nido, Palawan.

Woensdag ben ik na het plaatsen van mijn eerste weblog naar het oudste gedeete van Manila gegaan en naar de grote markt. Wat me opviel was dat nadat ik de shopping mall had verlaten ik verder geen een westerling heb gezien. Erg apart dus en je word overal aangestaard.

Donderdag ben ik vanuit Manila vertrokken naar het eiland Palawan. De vlucht ging om een redelijk vroeg tijdstip 8:15 wat betekende dat ik om 5:30 mijn bed uit moest. Na mijn dubbele wekker te hebben afgezet ben ik direct in de kleren gevlogen en met een taxi naar de binnenlandse luchthaven gereden. Hier door de securitycheck en vervolgens op het vliegtuig richting Puerto Princesa, de hoofdstad van Palawan. IN het vliegtuig werden er spelletjes gespeeld door de stewardessen waarbij de kinderen aan boord prijzen konden winnen, weer een erg aparte ervaring.

Op de luchthaven van Puerto Princesa aangekomen werden we ontvangen door de plaatselijke militaire band, gezellig. Vlak voor mijn vlucht was er net een ander toestel geland welke behoorlijk wat mensen aan boord had. Het gebouw van de bagage claim stond dus helemaal vol en je kon zelfs iemand inhuren die je bagage van de bagageband vist.

Hierna een Tricycle (Brommer met zijspan) genomen naar Pension Banwa. Dit pension was ook nog eens een art-house waar dus allerlei kunstwerken werden gemaakt en tentoon gesteld. In Manila had ik een redelijk prijzige hotelkamer dus deze nacht werd even een "balans-nacht" Ik had een kamer met enkel een bed en een staande fan. De ontvangstkame was gezellig ingericht en werd door zowel het personeel als de andere gasten gebruikt.

Verderop die dag leerde ik twee zweedse "knackebroden" kennen en een Filippijnse Amerikaan, samen met hen ben ik uiteten gegaan en heb ik heerlijk vis gegeten.

De volgende dag ben ik samen met de 2 knackebroden, Ina  en Elin vertrokken naar het noorden van Palawan, El Nido. De enige betaalbare methode om vanuit Peurto naar El Nido te reizen is met de bus en aangezien er geen bustijden zijn is het dus maar gokken wanneer hij rijdt. We gokten erop dat hij rond 7u des ochtend zou vertrekken dus wederom rond 5:15 uit de veren om er zeker van te zijn een plaatsje in de bus te hebben. Na een tricycle rit van 15 minuten aangekomen bij de "centrale busstation" wat uit niet meer bestaat dan een eettentje en een slecht onderhouden parkeerplaats. De bus was nog niet vol en zou dus pas om 8:00u vertrekken. Hierbij moet ook nog de "Philippino way of life" worden getelt en je komt uit op 8:30u :)

Na een busrit van 7:10u in een non-airco/lokale bus met dus vanalles aan boord (kippen, rijst, gaas, etc) aangekomen in El Nido en mijn god wat is dit mooi. Jammer genoeg is het internet zo traag hier zodat ik geen foto's kan uploaden maar het uitzicht is werkelijk adembenemend. Ik zit in een leuk hutje aan het strand. De stroomvoorziening is hier van 15:00u tot 01:00u. Dit betekend dus dat er na 01:00u geen licht/fan meer is. Zoals verwacht werd ik dus rond 02:30u wakker en ik zag werkelijk geen hand voor de ogen. Ook nadat mijn ogen enigsinds gewend waren aan hedt donker was er niks te zien. Maar wel dingen te horen zoals bvoetstappen, spannend! Daarnaast was ik mijn zaklamp kwijt dus het was erg fijn allemaal :S.

Deze ochtend wakker geworden om 06:00u en maar eens heerlijk de zee in gedoken om wat baantjes te trekken. Je ligt hier dus in zee met een geweldig uitzicht van gigantische rotsachtige eilanden, wauw. Verder heeft het bijna de gehele dag geregend maar na wat andere Nederlandsers te hebben gesproken redelijk gerust gesteld, zo erg hebben zij het de afgelopen weken nog niet gehad.

Morgen waarschijnlijk eiland hoppen/snorkelen, ben zeer benieuwd!

Greetz,

Lars

PS, mijn GSM lijkt er mee opgehouden te zijn, ben dus ff niet bereikbaar :(

Lars in Manila

Hallo allemaal,

Hier mijn eerste bericht vanuit Manila!

Ik ben gisteren 15u lokale tijd aangekomen na een reis van:
Amsterdam - Frankfurt = 4u
Wachten op frankfurt luchthaven = 4u
Frankfurt - Doha (Qatar) = 6u
Wachten op Doha (Qatar) = 1 1/2u
Doha (Qatar) - Manila (Filippijnen) = 9u
Totaal = 24 1/2u
en ik kan je vertellen, ik was redelijk brak bij aankomst. De treinreis van Amsterdam naar Frankfurt was redelijk ontspannen, instappen-filmpje kijken-lunchen-uitstappen. De 4u vlogen voorbij. Het wachten op Frankfurt luchthaven was ook goed te doen. Ik kwam rond 10:30 aan met de trein en binnen 15 minuten stond ik bij de incheckbalie van Qatar Airlines (waarmee ik vloog) Inchecken kon pas vanaf 13u dus even gegeten en  gedronken. Toen ik 10:30 aankwam bij de balie stonden er al mensen in de rij :S. Na mijn lunch kon ik vrijwel direct inchecken en door paspoort controle. Achter de douane nog een klein drankje gedaan en vervolgens aanboord.

De beveiliging achter de douane werd geregeld door het bedrijf: All Airline Security, wat heel subtiel door de Duitsers werd afgekort tot A.S.S. Kortom, op alle jasjes, colbertjes, etc stond groot op de rug of boven het borstvakje ASS. Altijd grappig.

De eerste vlucht ging wederom voorspoedig. Qatar Airlines is een zeer geaffanceerde luchtvaartmaatschappij met voor elke passagier een eigen schermpje met entertaining menu. Hieruit kan men een selectie maken uit de 96(!) films, series, etc. Kortom, Lars in zijn nopjes! Hoewel ik op internet een stoelkeuze had gemaakt met extra beenruimte bleek in het vliegtuig hier weinig van terecht te zijn komen. Ik kreeg de stoel met de minste beenruimte ACHTER de stoel met de meeste beenruimte.... De plaats waar normaal de voeten kunnen worden geplaatst werd ook nog eens belemmerd door een grote metalen box, Lars niet blij dus. Na dit vriendelijk te hebben gemeld bij het personeel van Qatar Airlines werd dit snel opgelost door een vriendelijke Filippijnse die wel wilde ruilen. :)
Het personeel was zeer vriendelijk en reageerde leuk op mijn "leuke acties" waarvan 1 wel de moeite waard is om te vertellen.

Tijdens het serveren van van het eten (waarbij ik steeds als eerste van het hele vliegtuig mijn eten kreeg omdat ik online een "high fibre meal" had doorgegeven) wordt er door het personeel gebruikt gemaakt van het "stewardess-knopje" dit knopje, met bijbehorend signaal en lampje wordt gebruikt wanneer er iets ontbreekt of er iets op is bij het serverende personeel zodat het andere personeel hierop kan reageren. Dit knopje/lampje bevond zich, hoe kan het ook anders, boven mijn hoofd en was hetzelfde lampje+signaal wat afgaat wanneer ik op mijn "stewardess-knopje"  indruk. U voelt hem al aankomen. Toen een serveerster gebruikt maakte van dit knopje kon ik de verleiding niet weerstaan om, nadat zij op het knopje had gedrukt, mijn knopje "meerdere malen" te gebruiken wat door het overige personeel niet in dank werd afgenomen. Zij dachten dat deze serveerster continu op het knopje aan het drukken was en reageerde "minder plezierig" De stewardess dacht dat het knopje kapot was todat zij mij zag lachen, zij ook lachen en zo werd het zeer gezellig aan boord.

De overstap op doha duurde wat langer vanwege een kleine vertraging van ongeveer een uurtje. Op deze vlucht werd het pas echt duidelijk dat er vrij weinig westerlingen de Filippijnen bezoeken. Slecht een handje vol westerlingen aan boord van dit vliegtuig. Het probleem van de beenruimte deed zich, hoe kan het ook anders, ook voor op deze vlucht. Maar met een vriendelijke melding hiervan aan het personeel werd dit weer snel opgelost.

Bij aankomst op de luchthaven kwam ik in gesprek met een Franse jongen die blijkbaar nog nooit alleen en/of zo ver had gevlogen. Zeer zenuwachtig vroeg hij mij of ik zijn immigratie formuliertje even wilde doorlopen om te kijken of het goed was ingevuld, geen probleem uiteraard :)

Bij het ophalen van mijn bagage direct een vlucht geboekt naar Palawan met CEBU Airlines, dit moet een erg mooi eiland zijn waar ik enkele dagen op wil vertoeven.

Op de luchthaven een taxi geregeld bij de officiele airport taxi standplaats (zou gezeur moeten voorkomen) maar naast het feit dat ik een keurig nette "coole" taxi kreeg was mijn chauffeur eentje zoals ze bijna allemaal zijn. Klagen over hoe weinig ze verdienen enz enz. en dat de enige manier om goed rond te komen met zijn 4 kinderen was door de fooi van de klanten.... Gaaaaap, dit verhaal hoor je dus overal.

Mijn hotel "Pension Natividad" is een goede keuze en om van te voren te reserveren ook want het zat helemaal vol. Na een rondje over de boulavard te hebben gelopen en wat te hebben gegeten ben ik direct naar bed gegaan, ik was bek af.

Vandaag (4 juli) bijkomen van mijn reis op de Lars manier, wat inhoudt:
- Minimaal 10u slapen (Is gelukt, van 21u tot 9u)
- Opstaan en rustig ontbijten
- Op zoek naar een shopping mall (met airco) en hier wat spulletjes aanschaffen (pre-paid sim + stekker convertor)
- Een bioscoopje pakken (a 1,80 eu) (Transformers!)
- Weblog bijwerken

Mijn planning vandaag is nog om naar het oudste gedeelte van de stad te gaan en een lokale markt te bezoeken.

Op dit moment zit ik nog in de shopping mall en wederom valt me op dat er weinig westerlingen zijn. Slechts een handje vol heb ik er gezien.

Mijn "nieuwe" gsm nummer is: +63 9063287374. Bellen en SMSen kan beide naar mijn nr.

Ik ga nu eens even lekker lunchen en vervolgens naar het oudste deel van de stad. Groetjes!

Ter voorbereiding

Hallo iedereen,

De knoop is doorgehakt, ik vertrek de 2de van juli voor drie en een halve week naar de Filippijnen. Na veel wikken en wegen heb ik toch besloten om de Filippijnen te gaan ontdekken, alleen :)

Ik zal daarom, om jullie op de hoogte te houden, dit weblog bijhouden. Voor degene die Google Earth gebruiken (of Google maps) zal ik ook de lokatie omschrijving van mijn huidige lokatie erbij zetten. Deze lokatie omschrijving kan dan worden ingevult bij zowel Earth als Maps en, mits exact overgenomen, zal hij tevoorschijn toveren waar ik dan zit. Voortaan omschreven als GE/M :). Zie de link sectie aan de rechterkant van deze pagina voor download lokaties van Google Earth of Google Maps.

Ook zal ik mijn vakantie ietswat interactief maken door zo nu en dan een poll te plaatsen waarop jullie dan kunnen stemmen.

De Filippijnen bestaan uit iets meer dan 7100 eilanden wat inhoud dat ik veel moet varen/vliegen om de lokaties te bezoeken die ik interresant vind. Ik heb dus afgelopen zaterdag (2 juni) de Lonely Planet gehaald en ik ben sindsdien niet meer uit weg te slaan. De ene lokatie is nog mooier en interessanter dan de ander. Ik zal dus flink wat keuzes moeten maken.

Ik vertrek 2 juli 8u 's ochtends met de trein naar Frankfurt, waar ik vervolgens het vliegtuig pak van Qatar Airlines richting Dubai. Hier moet ik een uurtje wachten en stap ik over om richting de hoofdstad van de Filippijnen te vliegen, Manila. Hier kom ik 14:10 lokale tijd aan. Het tijdsverschil tussen Nederland en de Filippijnen is zes uur wat dus zou betekent dat ik 24u aan het reizen ben :S. Mijn verwachting is dat ik zo snel mogelijk doorreis richting het zuiden, maar waarschijnlijk blijf ik 1 nachtje slapen in Manila om bij te komen.

De Filippijnen (GE/M: Republic of the Philippines) ligt een beetje in het centrum van Azie. Boven Taiwan en China, links Vietnam, Brunai en Indonesie, onder Nieuw Guinea. Manila (GE/M: Manila, Philippines) ligt iets boven het midden van de eilandenreeks van de Filippijnen. Ik ben heel benieuwd hoe de mensen daar zijn maar ik verwacht niet anders dan bijvoorbeeld Thailand of Vietnam. Ik heb voor deze reis helemaal niks van tevoren geboekt (alleen mijn retour ticket en wellicht mijn eerste nacht in Manila) ik laat me dus helemaal leiden door mijn gevoel en mijn behoefte.

To-do-list: Visum halen - Vaccinaties laten prikken - Een what-to-bring lijst maken - Ho(s)tel boeken in Manila voor eerste nacht